"ಪೇಪರ್" ದೋಸೆ

ಪುನಃ ೧೯೯೦-೧೯೯೫ರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ ಹೋಗೋಣವೇ? ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಹಾರ್ಡ್ವೇರ್ ಕಂಪನಿಗಳು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಎಂದರೆ ಸಿವಿಲ್, ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಅಥವಾ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್. ಸರಕಾರದ ಕೆಲಸ ಜನರಲ್ ಮೆರಿಟ್ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಲಭ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ. ಖಾಸಗಿ ಕಂಪೆನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಬಹಳ ಜಾಸ್ತಿ ಆದರೆ ವೇತನ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ. ಅದೇ ತರಹದ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವ. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್. ಹಿರಿಯ ಮಗ, ಮನೆಗೆ ದುಡಿಯಲೇ ಬೇಕು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾಸನ್ನು ವಿವೇಚನೆಯೊಂದ ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕು. ಆರಕ್ಕೇರದ ಮೂರಕ್ಕಿಳಿಯದ ಗಾದೆ ಮಾತನ್ನು ಇನ್ನೂ ಕೆಳಕ್ಕೆ ತಂದು ಎರಡಕ್ಕೇರದ ಒಂದಕ್ಕಿಳಿಯದ ಸಂಬಳ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಏನಲ್ಲ! ದೂರದ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ರಾತ್ರಿಯವರೆಗೂ ಕೆಲಸ ಮತ್ತೆ ಬಸ್ಸನ್ನೇರಿ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಪ್ರಯಾಣ. ಮನೆ ಸೇರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ೯/೧೦. ಇಂತಹ ಒತ್ತಡದ ಬದುಕಲ್ಲೂ ಮನುಷ್ಯ ಯಾವಾಗಲೂ ಲವಲವಿಕೆಯಾಗಿ ನಕ್ಕು ನಗಿಸಿ ಆರಾಮಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಗಳನ್ನು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಎಣಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಬೇಕು ಅನ್ನುವರೇ ಎಲ್ಲಾ, ಆದರೆ ಇರುವುದರಲ್ಲೇ ಸುಖವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಬದುಕು ಈಗ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಸಂತೋಷ ಎರಡೂ. ಆಗ ನನಗೆ ಐದಾರು ವರ್ಷ ಇರಬಹುದು, ಕುತೂಹಲ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ನಗು ನಗುತ್ತಲೇ ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಮಯದ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲ. ಏನನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ  ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟೇ ಇಲ್ಲ! ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣವಾ? ಇಲ್ಲಿ ತಿನ್ನೋಣವಾ? ಈಗ ಆಡೋಣವ? ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನೋಡೋಣ? ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸೈ! ಆಟದಲ್ಲೂ ಅತಿ ಉತ್ಸಾಹ, ಆತ ಬಾಲ್ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಬರಲು ಸಲೀಸಾಗಿ ಗೇಟ್ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪು ನನಗೆ. ನಾನು ಕಂಡ ನಿಜವಾದ "superman". ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಬೆರೆವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಸೇರಿಸಿದರೆ  ಹತ್ತಾರು ಕೆ ಜಿ ತೂಕವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಕ್ಯಾರಿಯರ್ ಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಸೈಕಲ್ ಮುಂದಿನ ಕಂಬಿಗೆ ಟವೆಲ್ ಸುತ್ತಿದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಸೀಟ್! ಮಧ್ಯ ಮಾವ ಸೀಟ್ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಒಂದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲೇ ರೇಷನ್ ಅಂಗಡಿ. ಹುಡುಗ ತೂಕ ಹಾಕಿ ೧೫ ಕೆಜಿ ಇದೆ ಅಂದರೆ ಇಬ್ಬರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದ ಭಾವನೆ. ಕೆಜಿಗೆ ೨ ರಂತೆ ೩೦ ರೂಪಾಯಿ. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅವರಿದ್ದ  ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ೩೦ ರುಪಾಯಿಗೆ ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ದೋಸೆ! ಈಗ ಬಿಡಿ ಚಟ್ನಿ  ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಆ ಬೆಲೆಗೆ :-).  ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಹಂಚಿ ತಿಂದ ದೋಸೆಗಳೆಷ್ಟೋ, ಸವಿದ ಸಂಭ್ರಮ ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ಅದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಖುಷಿಗಳಲ್ಲೇ ಜೀವನ ಅಲ್ಲವೇ? ಪೇಪರ್ ದೋಸೆ ಅಲ್ಲ ಪೇಪರ್ ಮಾರಿ ತಿಂದ ದೋಸೆ :-) ಬದುಕಿನ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಮನದಾಳದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿ, ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದಾಗ ನಗುತ್ತಲೇ ಮಜವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬಹುದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ತುಂಬಾ ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ ಇನ್ನು ಅವರಿಂದ ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ, ಕಲಿಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ.  ೧೯೯೦ರ ಬಾಲ್ಯದ ಮತ್ತೊಂದು ನೆನಪಿನ ಜೊತೆ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ. ReplyForward